ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015

20 Αυγούστου 2015

Βαδίζουμε προς το τέλος Αυγούστου.  Στις 27 θα είναι η γιορτή του Αγ. Φανουρίου, πολιούχου της περιοχής που ζω.  Κάθε χρόνο από μικρή, συνδυάζω στο μυαλό μου το πανηγύρι που γίνεται με το τέλος των διακοπών και την αρχή της σχολικής χρονιάς!  Αυτό δε σημαίνει ότι με πιάνει η στενοχώρια!  Αντιθέτως, πάντα με γεμίζει μια γλυκιά προσμονή για το φθινόπωρο και το χειμώνα που ακολουθεί.  Οι εικόνες που νοσταλγώ είναι τα δροσερά αεράκια που μας κάνουν να αναζητάμε τις ζακετούλες μας, το χουχούλιασμα στον καναπέ, τα νέα επεισόδια των σειρών που παρακολουθώ, την αγορά των “σχολικών”.  Ειδικά αυτό, νομίζω ότι το διασκεδάζω εγώ περισσότερο από τα παιδιά μου!

Κοιτάζοντας πίσω, το φετινό καλοκαίρι ήταν δύσκολο για τη χώρα αλλά όμορφο για τον δικό μας οικογενειακό μικρόκοσμο.  Ταξιδέψαμε στη Σάμο και στη Μυτιλήνη στα πατρικά μας σπίτια. Περάσαμε χρόνο με τους γονείς μας, φάγαμε το ασυναγώνιστο φαγάκι της μαμάς, επισκεφθήκαμε αγαπημένες θείες, φάγαμε σουβλάκια παρέα με ξαδέρφια, ξαναβρεθήκαμε με αγαπημένους φίλους & συγγενείς από το εξωτερικό, πλατσουρίσαμε σε καθαρές και κρύες θάλασσες.

Μικρές χαρούμενες στιγμές: ο γιος μου έμαθε να κάνει βουτιές & πήγε μόνος του (ετών 8) να ψωνίσει στο μπακάλικο της γειτονιάς!  Ο ανιψιός μου ετοιμάζεται για σπουδές στην Αγγλία.  Έφαγα τουλάχιστον 3 φορές τηγανίτες (τοπική σαμιώτικη σπεσιαλιτέ).  Η ξαδέρφη μου μου έδωσε ιδέες για την ανακαίνιση του παιδικού δωματίου.  Έμαθα τη μαμά μου να φτιάχνει τριαντάφυλλα με γλάσο!  Η φίλη μου η Μάντυ μου έδωσε ένα τόνο χρήσιμες πληροφορίες για θέματα ζαχαροτεχνίας.  Ήπιαμε τα ποτάκια μας στο καλύτερο μπαράκι στην Σκάλα Ερεσού, το Parasol.  Η κόρη μου (ετών 4,5) ξεθάρρεψε και έβγαλε τα μπρατσάκια.  Επίσης, άρχισε να τρώει τηγανιτό αυγό (μεγάλη νίκη για μένα), το οποίο το ζητάει ως “αυγό σούπα” γιατί κολυμπάει στο λαδάκι!  Στο καφέ του μουσείου Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, με τον ελληνικό καφέ που παραγγείλαμε μας κέρασαν γλυκό του κουταλιού.  Γνωρίσαμε τον Κούλη, ένα γλυκό παπάκι-κατοικίδιο.  Κάναμε πικ νικ στην παραλία!

Βέβαια, όχι ότι όλα ήταν τέλεια!  Περάσαμε πολύ ζεστές βραδιές χωρίς κλιματισμό.  Πίκρα!  Ο μικρός πέρασε τις μισές διακοπές με σπασμένο αντίχειρα στο δεξί χέρι.  Αργότερα τον πονούσαν τα αυτιά του.  Ύστερα η μικρή έπαθε μια λοίμωξη.  Κάναμε ΠΟΛΛΑ κουραστικά χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο πάνω στη Μυτιλήνη.  Το κάστρο στον Μόλυβο είναι κλειστό από τις 15:00 και μετά :-(. Διαπίστωσα ότι η άνοια είναι από τις δυσκολότερες αρρώστιες, ειδικά για αυτόν που φροντίζει τον πάσχοντα… Οι μετανάστες.  Μπουλούκια να ανεβαίνουν την ανηφόρα κάτω από τον καυτό ήλιο, νέοι άνθρωποι με μικρά παιδιά.  Εμείς να λιαζόμαστε ανέμελοι στην παραλία κι άλλοι δίπλα μας να ψάχνουν στον ήλιο μοίρα.  Τα ανορθόδοξα της ζωής.

Πίσω στην πόλη πια.  Ελπίζω κι εσείς να αλλάξατε παραστάσεις, να ξεκουραστήκατε, να περάσατε χρόνο με αγαπημένους ανθρώπους.  Ας είμαστε υγιείς και ας εστιάζουμε στα θετικά.

Καλό φθινόπωρο με νέες μπισκοτοδημιουργίες!

Έφη

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply